<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Αίολος &#8211; &Pi;&alpha;&nu;&omicron;&sigmaf; &Tau;&omicron;&upsilon;&rho;&lambda;&eta;&sigmaf;</title>
	<atom:link href="https://www.vivliokritikes.com/tag/%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%82/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.vivliokritikes.com</link>
	<description>&#914;&#953;&#946;&#955;&#953;&#959;&#954;&#961;&#953;&#964;&#953;&#954;έ&#962;</description>
	<lastBuildDate>Wed, 30 Dec 2020 21:53:48 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=5.9.8</generator>

<image>
	<url>https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg</url>
	<title>Αίολος &#8211; &Pi;&alpha;&nu;&omicron;&sigmaf; &Tau;&omicron;&upsilon;&rho;&lambda;&eta;&sigmaf;</title>
	<link>https://www.vivliokritikes.com</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>«Σχεδόν νουάρ», του Γιάννη Παπαδόπουλου, εκδ. Αίολος</title>
		<link>https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%87%ce%b5%ce%b4%cf%8c%ce%bd-%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%ac%cf%81-%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b4%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25cf%2583%25cf%2587%25ce%25b5%25ce%25b4%25cf%258c%25ce%25bd-%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25ac%25cf%2581-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25ac%25ce%25bd%25ce%25bd%25ce%25b7%25cf%2582-%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25b4%25cf%258c%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%2582</link>
					<comments>https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%87%ce%b5%ce%b4%cf%8c%ce%bd-%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%ac%cf%81-%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b4%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Πάνος Τουρλής]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 30 Dec 2020 21:53:16 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Αστυνομικό μυθιστόρημα]]></category>
		<category><![CDATA[2008]]></category>
		<category><![CDATA[Αθήνα]]></category>
		<category><![CDATA[Αίολος]]></category>
		<category><![CDATA[Γιάννης Παπαδόπουλος]]></category>
		<category><![CDATA[Ολυμπιακοί Αγώνες]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.vivliokritikes.com/?p=9732</guid>

					<description><![CDATA[Παραμονές Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 όλα μπορεί να συμβούν. Ένας μεγαλοδικηγόρος με κενά μνήμης επισκέπτεται τον Γιάννη Παπά, αποτυχημένο ντετέκτιβ και πρώην αριστεριστή, και του ζητάει να τον παρακολουθεί σε εικοσιτετράωρη βάση, δίνοντάς του καθημερινή αναφορά για το πού πάει, τι κάνει, ποιους βλέπει&#8230; Μόνο που στην πορεία, ο ντετέκτιβ και ο αναρχοφιλόσοφος βοηθός του [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Παραμονές Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 όλα μπορεί να συμβούν. Ένας μεγαλοδικηγόρος με κενά μνήμης επισκέπτεται τον Γιάννη Παπά, αποτυχημένο ντετέκτιβ και πρώην αριστεριστή, και του ζητάει να τον παρακολουθεί σε εικοσιτετράωρη βάση, δίνοντάς του καθημερινή αναφορά για το πού πάει, τι κάνει, ποιους βλέπει&#8230; Μόνο που στην πορεία, ο ντετέκτιβ και ο αναρχοφιλόσοφος βοηθός του είναι σαν να παρακολουθούν τον ίδιο τους τον εαυτό και την πορεία που ακολούθησαν τριάντα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση. Όλα αυτά -και άλλα πολλά, εξίσου ακατανόητα και παράξενα- που μπορεί, άραγε, να οδηγήσουν; (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)<span id="more-9732"></span></p>
<p><em>Βιβλίο <a href="https://aiolosbooks.gr/shop/659/schedon-nouar/" target="_blank" rel="noopener noreferrer"><strong>Σχεδόν νουάρ</strong></a><br />
</em><em>Συγγραφέας <strong><a href="https://www.bookia.gr/index.php?action=person&amp;personid=57295" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Γιάννης Παπαδόπουλος</a><br />
</strong>Κατηγορία</em> <a href="http://www.vivliokritikes.com/category/%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%85%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%bc%cf%85%ce%b8%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%81%ce%b7%ce%bc%ce%b1/" target="_blank" rel="noopener noreferrer"><b><i>Αστυνομικό μυθιστόρημα</i></b></a><br />
<em>Εκδότης <a href="https://aiolosbooks.gr" target="_blank" rel="noopener noreferrer"><strong>Αίολος</strong></a></em><br />
<em>Συντάκτης:</em> <a href="https://www.facebook.com/vivliokritikes/"><strong><em>Πάνος Τουρλής</em></strong></a></p>
<p>Ευκολοχώνευτο και λίγο σκεπτικιστικό. Γραφή στρωτή, σχεδόν προφορική, με υποδόριο χιούμορ και εμπλοκές Πίνκερτον και Σέρλοκ Χολμς στην πορεία σκέψεων του πρωταγωνιστή. Ο τύπος που ζητά από τον Γιάννη Παπά να τον παρακολουθεί γιατί έχει περίεργα κενά μνήμης κάτι μου θυμίζει όμως. Κάπου έχω ξαναδιαβάσει για αυτό αλλά δεν είμαι και σίγουρος. Ποιος είναι λοιπόν ο μυστηριώδης Ρήγας; Γιατί έχει κενά μνήμης; Έχει όντως ή είναι κάλυψη για να εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει υποψίες πίσω του; Χωρίς ιδιαίτερες ανατροπές και χωρίς τέλος. Δηλαδή τη στιγμή ακριβώς που ο Παπάς αρχίζει να υποψιάζεται ότι ο Ρήγας ίσως τον δουλεύει μπαίνουμε στο μυαλό του Ρήγα, που όντως είναι χαμένο σε δικές του σκέψεις. Από κει και πέρα όμως δεν υπάρχουν σαφείς απαντήσεις. Έτσι αφήνεσαι να διαβάσεις ένα βιβλίο που σε ξεναγεί στην Αθήνα και νυχτοπερπατάς με το περίεργο ντουέτο παρακολουθητή και παρακολουθούντος και ξαναζείς τη σοσιαλιστική και μεταχουντική ζωή της φοιτητιώσας νεολαίας (Νομική, ΠΑΣΠ, Ρήγας κλπ.) που, προσωπικά, μιας και δεν τα έζησα λόγω ηλικίας, πιο πολύ με μπέρδεψαν. Στα συν το γάργαρο κείμενο και οι αιχμές για το ιπτάμενο ζέπελιν κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων, στα συν και τα καλλιτεχνικά και ιστορικά σημεία-κλειδιά της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%87%ce%b5%ce%b4%cf%8c%ce%bd-%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%ac%cf%81-%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b4%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>«Το άρωμα του ονείρου», του Tom Robbins, εκδ. Αίολος</title>
		<link>https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ac%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%bf%cf%85-tom-robbins/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25ac%25cf%2581%25cf%2589%25ce%25bc%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25bf%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25af%25cf%2581%25ce%25bf%25cf%2585-tom-robbins</link>
					<comments>https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ac%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%bf%cf%85-tom-robbins/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Πάνος Τουρλής]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 15 Nov 2020 16:33:22 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Retro reviews]]></category>
		<category><![CDATA[Κοινωνικό μυθιστόρημα]]></category>
		<category><![CDATA[1998]]></category>
		<category><![CDATA[Tom Robbins]]></category>
		<category><![CDATA[Αίολος]]></category>
		<category><![CDATA[Αρκαδία]]></category>
		<category><![CDATA[Αρώματα]]></category>
		<category><![CDATA[Γαλλία]]></category>
		<category><![CDATA[Γιάννης Κωστόπουλος]]></category>
		<category><![CDATA[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής]]></category>
		<category><![CDATA[Θάνατος]]></category>
		<category><![CDATA[Κατασκοπεία]]></category>
		<category><![CDATA[Κωνσταντινούπολη]]></category>
		<category><![CDATA[Μυθολογία]]></category>
		<category><![CDATA[Νέα Υορκη]]></category>
		<category><![CDATA[Παρίσι]]></category>
		<category><![CDATA[Φιλοσοφία]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.vivliokritikes.com/?p=8184</guid>

					<description><![CDATA[Και ναι, ήρθε η στιγμή που διάβασα Tom Robbins. Μου άρεσε πολύ. Διέκρινα πολλά και πίσω από τις γραμμές και πέρα από τις γραμμές. Είναι ένας συγγραφέας με κάποιες μεγαλοσχηματικές μεταφορές και κάποιο χιούμορ απέναντι στην ιστορία του. Αλλά ταυτόχρονα με δυνατές λογοτεχνικές στιγμές και μια ιστορία που σε παρασύρει και δεν βιάζεται να αποκαλύψει [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Και ναι, ήρθε η στιγμή που διάβασα <a href="https://www.britannica.com/biography/Tom-Robbins" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Tom Robbins</a>. Μου άρεσε πολύ. Διέκρινα πολλά και πίσω από τις γραμμές και πέρα από τις γραμμές. Είναι ένας συγγραφέας με κάποιες μεγαλοσχηματικές μεταφορές και κάποιο χιούμορ απέναντι στην ιστορία του. Αλλά ταυτόχρονα με δυνατές λογοτεχνικές στιγμές και μια ιστορία που σε παρασύρει και δεν βιάζεται να αποκαλύψει τα μυστικά της.<span id="more-8184"></span></p>
<p><em><i>Βιβλίο <a href="https://aiolosbooks.gr/shop/643/to-apoma-toy-onirou/" target="_blank" rel="noopener noreferrer"><strong>Το άρωμα του ονείρου</strong></a></i><strong><br />
</strong>Τίτλος πρωτοτύπου </em><strong><i><a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Jitterbug_Perfume" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Jitterbug Perfume</a><br />
</i></strong><em>Συγγραφέας <strong><a href="https://www.britannica.com/biography/Tom-Robbins" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Tom Robbins</a><br />
</strong>Μεταφραστής <a href="https://www.bookia.gr/index.php?action=person&amp;personid=8737" target="_blank" rel="noopener noreferrer"><strong>Γιάννης Κωστόπουλος</strong></a><strong><br />
</strong></em><em>Κατηγορία</em> <em><a href="http://www.vivliokritikes.com/category/social/" target="_blank" rel="noopener noreferrer"><strong>Κοινωνικό μυθιστόρημα</strong></a></em><br />
<em>Εκδότης <a href="https://aiolosbooks.gr/" target="_blank" rel="noopener noreferrer"><strong>Αίολος</strong></a></em><br />
<em>Συντάκτης:</em> <a href="https://www.facebook.com/vivliokritikes/"><strong><em>Πάνος Τουρλής</em></strong></a></p>
<p>ΜΗΝ το ξεκινήσετε από το τέλος (γιατί η τελευταία σελίδα-κεφάλαιο σε βάζει σε πειρασμό να το διαβάσεις και διαβάζεις για το πατζάρι που είναι το πιο ισχυρό ζαρζαβατικό και βγαίνει στα κόπρανα -με το μπαρδόν- όπως είναι, νικητής και κάτι τέτοια και στράβωσα αλλά μετά το έπιασα από την αρχή). Τι έχουμε λοιπόν; Έναν αρχηγό άγριας, βαρβαρικής φυλής κάπου στη Βοημία, που δε θέλει να πεθάνει και να γεράσει (όχι από φόβο αλλά θεωρεί ότι ο θάνατος είναι εγωιστής και παρεμβαίνει όποτε του γουστάρει ενώ αυτός θέλει ο Χάρος να τον συμβουλευτεί πρώτα!).<br />
<a href="https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2020/11/125385336_2109741099162041_1183918517996537146_o-1.jpg"><img loading="lazy" class="alignright wp-image-8186 " src="https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2020/11/125385336_2109741099162041_1183918517996537146_o-1.jpg" alt="" width="311" height="469" /></a><br />
Όταν έρχεται η ώρα του να πεθάνει γιατί η φυλή βρήκε μια άσπρη τρίχα στο κεφάλι του και τους σκοτώνουν τους αρχηγούς πριν γεράσουν έχοντας την ψευδαίσθηση ότι σκοτώνοντάς τους πριν γεράσουν διατηρείται ακμαία και η φυλή, το σκάει. Στις περιπλανήσεις του συναντιέται με μια κλειστή κάστα ασκητών που του διδάσκουν ασκήσεις μακροζωίας (αν αφήσεις τον εαυτό σου να γεράσει μόνο τότε γερνάς, κι αυτό είναι ολόσωστο ακόμη και σήμερα) και μια Ινδή χήρα που το έσκασε από την πυρά του συζύγου της. Μαζί μυούνται στα μυστικά της μακροζωίας και μεγαλώνουν μαζί με τον κόσμο μας! Γνωρίζουν την Αρκαδία του Πάνα (ο οποίος στην εποχή μας έχει αρχίσει να εξασθενίζει εξαιτίας της εκκλησίας που αφόρισε την ωμότητα και λαγνεία των οπαδών του, εξοβελισμός δηλαδή του έρωτα από την καθημερινή ζωή ενός καλού χριστιανού) και του κάνουν παρέα.</p>
<p>Μεγαλώνουν και μεγαλώνουν και δεν γερνάνε ποτέ. Για να μην κινήσουν υποψίες κάθε 20 χρόνια μετακομίζουν (Αρκαδία, Κωνσταντινούπολη και Βυζάντιο, Παρίσι και μεσαίωνας, Ντεκάρτ κλπ.). Και καταλήγουν στη Νέα Υόρκη. Εν τω μεταξύ η χήρα Ινδή θέλει να φτιάξει ένα άρωμα μοναδικό για αυτούς τους δυο, αν χαθούν να αναγνωρίσει ο ένας τον άλλον από αυτό το μοναδικό άρωμα. Παράλληλα στη σημερινή εποχή αρωματοβιομηχανίες αλληλοκατασκοπεύονται για να φτιάξουν ένα μοναδικό άρωμα. Και μέσα σε όλον αυτόν τον κυκεώνα οι ιστορίες ενώνονται, οι ήρωες συναντιούνται και η πλοκή παίρνει απρόσμενη τροπή. Απίθανο κείμενο, ανατρεπτική και καθηλωτική ιστορία, παρομοιώσεις και μεταφορές, φιλοσοφίες για τον θάνατο, μαθαίνουμε γιατί πραγματικά εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι (μετάβαση από την ερπετοειδή συνείδηση στην εγκεφαλική!!!), φιλοσοφικά ρεύματα και κινήματα, ανθρώπινες στιγμές, η ολοσχερής εξαφάνιση του έρωτα στην εποχή μας (μια εποχή γρήγορη, βιαστική, ανούσια και απαιτητική). Πραγματικά όλοι οι αναγνώστες κάτι θα βρουν σε αυτό το βιβλίο που θα τους τραβήξει. Ένα καλειδοσκόπιο εννοιών, περιπετειών και εικόνων που μόνο ο <a href="https://www.britannica.com/biography/Tom-Robbins" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Tom Robbins</a> θα μπορούσε να γράψει.</p>
<p>Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:</p>
<p>«Δίχως εκείνο το πάπλωμα από σύννεφα που έκανε συνήθως τον ουρανό του Σηάτλ να μοιάζει με τυρί φέτα που είχε συρθεί κάμποσα χιλιόμετρα πίσω από καμιόνι φορτωμένο με τσιμέντο, η πόλη, για πρώτη φορά στην ιστορία, θα είχε μια ανεμπόδιστη θέα ενός από τα πιο μυστηριακά φαινόμενα της φύσης» (σελ. 72) (εδώ η μεταφορά είναι από τις πιο ακραίες που έχω διαβάσει κι όμως διασκεδαστική).</p>
<p>«Η υψηλότερη λειτουργία του έρωτα αντικαθρεφτίζεται στο γεγονός ότι κάνει τον αγαπημένο μας μια μοναδική και αναντικατάστατη ύπαρξη. Παρ&#8217; όλ&#8217; αυτά, οι ερωτευμένοι εξακολουθούν να τσακώνονται. Πολύ συχνά τσακώνονται μόνο και μόνο για να ξαναφορτίσουν την ατμόσφαιρα ανάμεσά τους, για να ζωηρέψουν τον τόνο της σχέσης τους. Για να προκληθεί ένας τέτοιος καβγάς, συνήθως ανασύρεται από το μπαούλο το ιδρωμένο κιμονό της ζηλοτυπίας, αν και εξίσου καλή θα ήταν οποιαδήποτε άλλη δικαιολογία&#8230;» (σελ. 166).</p>
<p>«Αν η μυρωδιά που ξεχύνεται από μια φρεσκοανοιγμένη κυψέλη είναι τόσο οικεία που μας θυμίζει με κάποιο αίσθημα ντροπής κάποια δική μας μυρωδιά (ρωτήστε έναν οποιονδήποτε ευαίσθητο μελισσοκόμο), το ίδιο συμβαίνει και με τη γύρη του πατζαριού. Έχει κάτι πολύ προσωπικό και πολύ αρχέγονο&#8230;Αλλά η γύρη του πατζαριού είναι μέλι στο τετράγωνο, βασιλικός πολτός στον κύβο, νέκταρ στη νιοστή δύναμη» (σελ. 226).</p>
<p>Οι σελίδες 383-393 είναι αρκετά βαριές (φιλοσοφία γαρ) είναι όμως και πολύ πρωτότυπες στη σύλληψή τους για την εξέλιξη της ζωής στον πλανήτη!!!</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%ce%ac%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%bf%cf%85-tom-robbins/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
