Βιβλίο Μ’ αγαπά, δεν μ’ αγαπά
Τίτλος πρωτοτύπου Love me not
Συγγραφέας M. J. Arlidge
Μεταφραστής Σοφία Τάπα
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Έλεν Γκρέις λοιπόν αθωώθηκε και ο ένοχος που την είχε παγιδέψει τιμωρήθηκε ενώ ο αστυνομικός της διευθυντής αναγκάστηκε σε παραίτηση για τη σωρεία των λαθών που διέπραξε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης. Στο βιβλίο η ιστορία διαδραματίζεται περίπου έναν χρόνο μετά το προηγούμενο «Φτου και βγαίνω» όπου η Γκρέις, ελλείψει ακόμη αστυνομικού διευθυντή, έχει επωμιστεί περισσότερα καθήκοντα και προσπαθεί να τα βρει με τους υφισταμένους της. Δυστυχώς η στάση της απέναντι στη Σάντερσον που δεν είχε πιστέψει στην αθωότητά της είναι κοφτή, αυστηρή και σχεδόν προσβλητική, ευτυχώς χωρίς να εξυμνεί υπερβολικά από την άλλη την Μπρουκς. Ακόμη χειρότερα, «Είχε καταντήσει όντως μια σιχαμερή παρωδία της επιτυχημένης αξιωματικού που ήταν κάποτε. Είχε χάσει τον έλεγχο πια, είχε γίνει καχύποπτη, εκδικητική και οδηγούσε παραπαίοντας την ομάδα από τη μία αποτυχία στην επόμενη…» (σελ. 192).

Η υπόθεση διαδραματίζεται εντός εικοσιτετραώρου, κάτι που δίνει σασπένς και αγωνία με την Γκρέις και το επιτελείο της να κάνουν αγώνα ενάντια στον χρόνο. Οι δυο νεαροί δολοφόνοι σκιαγραφούνται ρεαλιστικά και το καλά καταστρωμένο σχέδιό τους αποκαλύπτεται σταδιακά, χαρίζοντας άφθονη ανατριχίλα. Ο συγγραφέας δοκιμάζει μια διαφορετική μέθοδο αφήγησης για να παρουσιάσει δυστυχισμένα πλάσματα που παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους και δείχνει πόσο άσχημα και βαθιά μπορεί να επηρεάσει η συμπεριφορά ενός γονιού το παιδί, ειδικά αν αυτό χρειάζεται ψυχιατρική βοήθεια. Η Σάντερσον υπερβαίνει εαυτόν για να γίνει επιτέλους αρεστή στην Γκρέις κι αυτό θα έχει μια άσχημη κατάληξη για τη συνεργασία τους. Τέλος, η αδίστακτη δημοσιογράφος Εμίλια Γκαρανίτα γύρισε σαν τη βρεγμένη γάτα στην εφημερίδα του Σαουθάμπτον όπου εργαζόταν πριν πάρουν τα μυαλά της αέρα και λόγω δυσμένειας μόνο τη στήλη με τα φαρμακεία που δε γράφει! Σύντομα όμως θα της δοθεί η ευκαιρία να ανακατευτεί και σε αυτήν την υπόθεση, κάνοντας τα πράγματα «λίγο» χειρότερα!

Το μυθιστόρημα έχει ανατροπές, κλιμάκωση αγωνίας και αληθινούς χαρακτήρες, μετά λύπης μου όμως διαπίστωσα πως η Έλεν δεν είναι πια ο ολοκληρωμένος χαρακτήρας που αγάπησα από την αρχή. Έχει ένα σκληρό και δύσκολο παρελθόν, το οποίο αντιμετώπιζε με το ξέσπασμα του πόνου μέσω σαδομαζοχιστικών παιχνιδιών. Με τη διάλυση της ζωής της από τον άνθρωπο που την παγίδεψε, στο «Μ’ αγαπά δεν μ’ αγαπά» η επιθεωρήτρια είναι άλλη μια αστυνομικός που λύνει μια κινηματογραφικά και γρήγορα γραμμένη υπόθεση, στα μάτια μου μονοδιάστατη περσόνα, χωρίς αυτό το κάτι που με συντρόφευε από την αρχή των ιστοριών της. Έχω την αίσθηση πως ο χαρακτήρας εγκαταλείπει τον συγγραφέα (κι όχι το αντίθετο), δείχνει σχεδόν παραιτημένη, τυπική, διεκπεραιωτική και λυπήθηκα αφάνταστα. Αν δεν υπάρξει άλλο βιβλίο με την Έλεν Γκρέις δε θα παραξενευτώ καθόλου. Από την άλλη, η προσωπικότητά της χάρη στα γεγονότα και τις εξελίξεις του βιβλίου αλλάζει, παύει να είναι όπως έγραψα πριν καχύποπτη, εκδικητική και κοντόφθαλμη και παραδέχεται τα μειονεκτήματά της, κάτι που δείχνει πως το μυθιστόρημα ολοκληρώνει έναν κύκλο ενώ ταυτόχρονα ο συγγραφέας έχει τον νου του να αποφύγει ελαφρότητες ή βιασύνες.

Το «Μ΄αγαπά δεν μ’ αγαπά» είναι ένα συναρπαστικό και γρήγορο ανθρωποκυνηγητό που δε με άφησε να πάρω ανάσα ενώ ταυτόχρονα μου έδωσε μια διαφορετική, σχεδόν μισή Έλεν Γκρέις, γεμάτη ανθρώπινα μειονεκτήματα που κάποια στιγμή λόγω των γεγονότων εξαλείφονται και μεταβάλλονται. Αναρωτιέμαι, θα έχουμε νεότερα αυτής της γυναίκας ή  εδώ έχουμε το κύκνειο άσμα της;

Βιβλίο Φτου και βγαίνω
Τίτλος πρωτοτύπου Hide and seek
Συγγραφέας M. J. Arlidge
Μεταφραστής Σοφία Τάπα
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Το «Φτου και βγαίνω» είναι ένα σχετικά «περιορισμένο» μυθιστόρημα, αν αναλογιστεί κανείς την ένταση και τους καλοδουλεμένους χαρακτήρες που μας χάρισε ο συγγραφέας στα προηγούμενα βιβλία της σειράς. Όχι ότι αυτό το βιβλίο υπολείπεται σε αγωνία και ανατροπές, απλά το περιβάλλον της φυλακής δεν προσφέρεται τόσο πολύ για εξέλιξη ενός χαρακτήρα ενώ αντίθετα ο εγκλεισμός και η αίσθηση ότι δεν μπορείς να ξεφύγεις μεγαλώνουν την αγωνία για το επόμενο χτύπημα του δολοφόνου! Μέχρι στιγμής η Έλεν Γκρέις ήταν μια γυναίκα με σαδομαζοχιστικές τάσεις, στις οποίες έκρυβε τις πληγές της παιδικής της ηλικίας, συνεργάστηκε με ανθρώπους που την πρόδωσαν αλλά και τη στήριξαν, έζησε τον προσωπικό της γολγοθά με την εναλλαγή «ερωτικών συντρόφων» και τη διερεύνηση όχι μόνο της σεξουαλικότητάς της αλλά και γενικότερα του χαρακτήρα της κι εδώ, κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους, προσπαθεί «απλώς» να επιβιώσει, έχοντας χάσει κάθε ελπίδα πως κάποιος θα αναψηλαφήσει την υπόθεσή της και θα φέρει την αλήθεια στο φως.

Η σειρά των δολοφονιών είναι πολύ καλά σχεδιασμένη και δίνεται με τη δέουσα κλιμάκωση που απαιτεί ένα καλογραμμένο βιβλίο θρίλερ. Κάθε στοιχείο που δίνει ο συγγραφέας κατευθύνει τις έρευνες (και τον νου του αναγνώστη) αλλού κι εκεί που λες «αυτός είναι» η έκπληξη που ακολουθεί σε κάνει να σφίξεις τις γροθιές σου από οργή και να αναφωνήσεις: «Μα, γιατί δεν είναι αυτός; Αφού…». Από τον ένα ύποπτο στον άλλον, συμπεράσματα βγαίνουν από ιατροδικαστικές εξετάσεις που είναι πεντακάθαρες από αίτια θανάτου κι όμως κάτι υπάρχει που δε φαίνεται, μυστηριώδεις νυχτερινές επισκέψεις που δημιουργούν παρεξηγήσεις, κλίκες και νταήδες που δυσκολεύουν τις κρατούμενες, ποικιλία προσωπικοτήτων (από την τρόφιμο που πέφτει συνεχώς θύμα εκφοβισμού και την κρατούμενη που είναι ο αρχηγός της φυλακής και διακινεί ναρκωτικά ως τα τσιράκια των «μεγάλων», την αλκοολική διευθύντρια που τελικά χάνει τον έλεγχο της κατάστασης και την τρανσέξουαλ φυλακισμένη που θέλει να κλειστεί σε φυλακή αρρένων κι ως τον σκληροτράχηλο, σχεδόν ρατσιστή, δεσμοφύλακα) όλα αυτά δίνουν μια πολυδιάστατη αφήγηση και μια πλούσια πλοκή που δε με άφησαν να πάρω ανάσα.

Η νέα περιπέτεια της Έλεν Γκρέις διαδραματίζεται σε μια φυλακή και ο δολοφόνος που αναζητεί είναι μια προσωπικότητα αδίστακτη, αμείλικτη και σχιζοειδής. Σε δεύτερο πλάνο, οι έρευνες της Τσάρλι για την αθώωση της φίλης της πέφτουν συνεχώς στο κενό ενώ την ίδια στιγμή διακυβεύεται η καριέρα της, μιας και η επιθεωρήτρια πλέον Σάντερσον και ο διευθυντής τους κωφεύουν. Θα καταφέρει τελικά να ξεμπλέξει το κουβάρι και να αθωώσει τη φίλη της; Τι αντίκτυπο θα έχουν οι εξελίξεις στη ζωή κυρίως του διευθυντή; Και η Εμίλια Γκαρανίτα τι ρόλο παίζει σε όλα αυτά, ειδικά από τη στιγμή που παραιτήθηκε από τη δουλειά της κι εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο ως ελεύθερη ανταποκρίτρια; Πόσο βαθιά μέσα στη φυλακή μπορεί να βρει άκρες και πώς θα επηρεάσουν αυτές την εγκυρότητα και την αμεσότητα των άρθρων της; Κι αν τελικά η Έλεν είναι αθώα, τι θα απογίνει η καριέρα της, την οποία υποστήριξε πάνω στην πτώση της αστυνομικού; Άλλο ένα συναρπαστικό και ταυτόχρονα τόσο διαφορετικό δείγμα γραφής του M. J. Arlidge.

Βιβλίο Στο στόμα του λύκου
Τίτλος πρωτοτύπου Little boy blue
Συγγραφέας M. J. Arlidge
Μεταφραστής Σοφία Τάπα
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Για άλλη μια φορά ο συγγραφέας καταπιάνεται με ένα θέμα-ταμπού και βυθίζει τον αναγνώστη σε αυτόν τον σκοτεινό και γεμάτο πόνο κόσμο. Στολές, εργαλεία, συναντήσεις, λεξιλόγιο (μαντς, στολές, απελάτες, ψαλίδι πανικού, βρεγμένα σεντόνια κλπ.), σχέσεις αφέντη και δούλου είναι καλά μελετημένα και σωστά τοποθετημένα για να δημιουργήσουν ρεαλισμό και ένταση στην υπόθεση. Όπως και να το κάνουμε, είναι μια σεξουαλική πτυχή που δεν είναι ευρέως αποδεκτή κι έχει τόση εχεμύθεια και κανονισμούς που όσοι δεν ασχολούνται με τον σαδομαζοχισμό δύσκολα καταλαβαίνουν την ανάγκη όσων υποκύπτουν σε αυτά τα θέλγητρα. Κατά την πορεία των ερευνών γίνονται και συλλήψεις λάθος ατόμων, κάτι που δίνει την ευκαιρία στον M. J. Arlidge να δείξει με πολύ συναισθηματισμό και ευαισθησία τις αλλαγές που γίνονται σε μια ήρεμη, τακτοποιημένη, οικογενειακή ζωή, έτσι και βγει κάτι τέτοιο στο φως. Ευθιξία, απόπειρες αυτοκτονίας και μια υπόληψη κηλιδωμένη για πάντα. Ο συγγραφέας δεν παίρνει θέση υπέρ ή κατά των σαδομαζοχιστών, αντιθέτως, προτιμά να καταγράψει με ενάργεια και διεισδυτικότητα την καθημερινότητά τους και τις συνέπειες κάποιων πράξεών τους ως φυσικό επακόλουθο. Από την άλλη, στο παιχνίδι βάζει και μία τρανσέξουαλ, μόνο που έχω την αίσθηση πως για τον δικό της ψυχισμό δεν έσκαψε και πολύ βαθιά.

Εκτός από το κοινωνικό κομμάτι της τομής διάφορων προσωπικοτήτων και το αστυνομικό κομμάτι, μιας και ο δολοφόνος προκαλεί κι άλλους θανάτους, η ιστορία της Έλεν Γκρέις μπαίνει σε μια κρίσιμη τροχιά. Όσο εύκολο είναι για τον αναγνώστη να παρακολουθήσει τα προηγούμενα βιβλία της σειράς αν τα πάρει με τυχαία σειρά, τόσο δε θα ευχαριστηθεί το «Στόμα του λύκου» αν το ξεκινήσει χωρίς να έχει διαβάσει τα προηγούμενα. Η υπόθεση είναι εντελώς προσωπική για την επιθεωρήτρια, ο δολοφόνος κινείται σε χώρους που ξέρει και η ίδια, και σύντομα διαπιστώνει μια συγκλονιστική και τραγική αλήθεια. Έτσι όπως εξελισσόταν η υπόθεση λοιπόν κατάλαβα πως εδώ έχουμε να κάνουμε με κλείσιμο λογαριασμών και ολοκλήρωση ενός μεγάλου μέρους του παρελθόντος των χαρακτήρων, κάτι που έδωσε μια νέα δυναμική ώθηση στην ανάγνωση του βιβλίου και με άφησε με ανοιχτό στόμα, γιατί το αστυνομικό κομμάτι ολοκληρώνεται μεν, δεν τελειώνει εδώ όμως, μιας και οι συνέπειες περιγράφονται στο επόμενο βιβλίο! Δεν μπορώ να γράψω περισσότερα, γιατί η πλοκή είναι μια συνεχής έκπληξη από σελίδα σε σελίδα ενώ η κεντρική ιδέα των φόνων είναι ένα αναμενόμενο από καιρό φινάλε που με στενοχώρησε μεν αλλά έτσι έπρεπε να γίνει.

Ως προς τους ανθρώπους που συναναστρέφονται την Έλεν Γκρέις, σκιαγραφούνται με απόλυτη αληθοφάνεια ενώ με τα μειονεκτήματά τους, τις λάθος εκτιμήσεις και την ξεροκεφαλιά τους βοηθάνε να δυσχεράνει η θέση της επιθεωρήτριας! Η Τσάρλι Μπρουκς, χάρη στις ενέργειες της Έλεν και λόγω της εξαιρετικής της ανδρείας σε προηγούμενο βιβλίο, προήχθη κι αυτή σε αρχιφύλακα, με αποτέλεσμα να υπάρξει μια άτυπη κόντρα με την επίσης αρχιφύλακα Σάντερσον, κάτι που είχαν διαβλέψει οι ανώτεροί τους όμως η Γκρέις επέμενε. Η Τσάρλι δεν καταφέρνει να απολαύσει ούτε τη  μητρότητα ούτε και τον γάμο της, μιας και τα καθήκοντά της αρχίζουν να της ροκανίζουν απίστευτο χρόνο. Ταυτόχρονα, λόγω της έχθρας με τη Σάντερσον, και οι δύο γυναίκες κάνουν χοντρές αβλεψίες για την επίλυση της υπόθεσης, κάνοντας την Έλεν να νιώσει σαν τρόπαιο ανάμεσά τους ενώ το χειρότερο είναι πως αν η μία πει κάτι που είναι σωστό, από πείσμα η άλλη θα αντιπαρατεθεί μαζί της! Πώς θα εξελιχθεί αυτή η συνεργασία και τι συνέπειες θα προκαλέσει στην καριέρα της Έλεν Γκρέις;

Ταυτόχρονα, ο παντρεμένος αστυνομικός διευθυντής Τζόναθαν Γκάρνταμ, που ευτυχώς δεν έχει τη στενομυαλιά της προκατόχου του κι έτσι δε δημιουργεί προβλήματα στην επιθεωρήτρια, αρχίζει να νιώθει αισθήματα γι’ αυτήν τη γυναίκα, ειδικά από τη στιγμή που του αποκαλύπτει κάτι σημαντικό κατά την πορεία των ερευνών. Ο τρόπος σκέψης του, οι αντιδράσεις του και η στάση του θα εκκινήσουν μια μεγάλη και απρόβλεπτη χιονοστιβάδα που δε θα τον αφήσει να βλέπει καθαρά την αλήθεια. Τέλος, η δημοσιογράφος Εμίλια Γκαρανίτα, που είναι στο μονοπάτι του πολέμου για την Έλεν Γκρέις, κάνει τα πάντα για να βρει αποκλειστικές πληροφορίες για τη δολοφονία και να την καλύψει δημοσιογραφικά. Η πανέξυπνη αυτή γυναίκα σύντομα θα καταλάβει την αλήθεια για την πορεία των ερευνών κι έτσι η πραγματική ταυτότητα της Γκρέις θα είναι βούτυρο στο ψωμί της! Ένας έντονος, άσχημος και ανήθικος πόλεμος ξεκινάει!

Το νέο βιβλίο με την Έλεν Γκρέις «Στο στόμα του λύκου» (δώστε προσοχή στον αγγλικό τίτλο «Little boy blue» και στους στίχους αυτού του παιδικού ποιήματος) είναι ένα κλείσιμο λογαριασμών, μια συναρπαστική περιπέτεια και ταυτόχρονα μια διεισδυτική καταγραφή χαρακτήρων που έρχονται αντιμέτωποι με το σκοτεινό φεγγάρι της σεξουαλικότητας και τον λαμπρό ήλιο της ατάραχης εργασιακής και κοινωνικής τους ρουτίνας. Ανατροπές, εκπλήξεις, σασπένς και μια ευρηματική κεντρική ιδέα μου στοίχισαν άλλη μια ξάγρυπνη νύχτα μέχρι να το τελειώσω και ανυπομονώ για τη συνέχεια, μιας και θέλω να δω τι θα συμβεί στην αγαπημένη μου επιθεωρήτρια μετά τη λύση αυτής της υπόθεσης.

Βιβλίο Αν σε πιάσω καίγεσαι
Τίτλος πρωτοτύπου Liar, liar
Συγγραφέας M. J. Arlidge
Μεταφραστής Σοφία Τάπα
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η σειρά των βιβλίων με την Έλεν Γκρέις αντί να αποδυναμώνεται ή έστω να προσφέρει την ίδια αγωνία, κάθε φορά γίνεται ολοένα και καλύτερη! Ο συγγραφέας αυτήν τη φορά πήρε μια δύσκολη υπόθεση, έκαψε το μισό Σαουθάμπτον και μου έσπασε τα νεύρα. Ένα ανελέητο κυνηγητό, τμηματικές αποκαλύψεις όποτε εκείνος ήθελε, σωστή παραπληροφόρηση, λεπτομέρειες που κρύβονταν μπροστά στα μάτια μου για την επίλυση του γρίφου και ανθρωπιστικά, κοινωνικά μηνύματα. Ήταν τόσο έντονο, αγωνιώδες και ανατρεπτικό που αναφωνούσα «Παναγία μου», «Θεέ μου», «Χριστέ μου» κάθε τρεις και λίγο. Αν ήμουν στο λεωφορείο θα αναρωτιόταν ο κόσμος για το δύσμοιρο κοντό διοπτροφόρο παιδάκι που ανακαλύπτει πρώτη φορά τη Βίβλο!

Η υπόθεση είναι από τις πιο δύσκολες που έχω διαβάσει και ο χειρισμός της πλοκής είναι εξαιρετικός. Η Γκρέις και μαζί ο αναγνώστης πάνε από δω, πάνε από κει, ερευνούν, εξετάζουν, εμπιστεύονται, κυνηγιούνται. Μακάρι να μπορούσα να γράψω περισσότερα για τον χειρισμό της υπόθεσης και πόσο εκπληκτικά δομημένος είναι αλλά θα αποκαλυφθούν πολλά. Χάρηκα πολύ όμως που διαβάζοντάς το εντόπισα αμέσως κάτι που δε μου κόλλαγε, το οποίο ήταν πολύ σημαντικό για την εξέλιξη του βιβλίου, δεν περίμενα ποτέ όμως ότι υπάρχει άφθονο ζουμί ακόμη! Τι κοινό λοιπόν έχουν οι τέσσερις τριπλές πυρκαγιές και ποιος είναι ο συνεκτικός δεσμός μεταξύ των θυμάτων; Ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής και πώς θα τον ανακαλύψει η Γκρέις και το επιτελείο της; Μια συναρπαστική περιπέτεια που με άφησε με δάκρυα στα μάτια ως προς την αλήθεια και το φινάλε της ιστορίας.

Η Έλεν Γκρέις αυτήν τη φορά δεν ασχολείται πολύ με τον ανιψιό της, επιστρέφει όμως, δεκαέξι μήνες μετά την υπόθεση που εκτυλίχτηκε στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς, στα σκοτεινά μονοπάτια του πόνου και του σαδομαζοχισμού, μιας και οι επαφές με τον συμβουλάτορά της Τζέικ έχουν κοπεί οριστικά εξαιτίας του. Θα καταφέρει να βρει έναν νέο αφέντη που να την αφήσει ικανοποιημένη; Είναι σε θέση να τινάξει τα πάντα στον αέρα θυσιάζοντάς τα στον βωμό ενός αμαρτωλού και σαδιστικού πάθους; Και τι θα συμβεί όταν ο νέος της αφέντης απλώς ξεπερνάει κάποια όρια στη σχέση τους;

Ως προς το φιλικό και επαγγελματικό περιβάλλον της επιθεωρήτριας, επιτέλους η ανθρωποφάγα διευθύντρια Κέρι Χάργουντ είναι παρελθόν και στη θέση της ανέλαβε ο Τζόναθαν Γκάρνταμ, παντρεμένος και ερωτευμένος με τη γυναίκα του. Τι χαρακτήρα λοιπόν θα δείξει απέναντι στην Γκρέις; Θα τη βοηθάει και θα την υποστηρίζει ή θα θέλει να τονίζει το δικό του εγώ; Τι πραγματικά έχει στο μυαλό του για την πανέξυπνη, ικανότατη επιθεωρήτριά του; Η απάντηση δίνεται στην τελευταία κυριολεκτικά σελίδα, κάνοντάς με να θέλω να μετακομίσω στο σπίτι του συγγραφέα και να είμαι πάνω από το κεφάλι του μέχρι να τελειώσει την επόμενη περιπέτεια! Κατά τα άλλα, η στενή φίλη της Γκρέιβς, Τσάρλι Μπρουκς, μεγαλώνει τη 16 μηνών κόρη της μαζί με τον Στηβ και παραπαίει ανάμεσα στις ευτυχισμένες οικογενειακές στιγμές και το επαγγελματικό της καθήκον. Είναι όμως τέτοια η πίεση από τις στιγμές που ζει και τον κίνδυνο που μπλέκει ώστε αρχίζει να σκέφτεται σοβαρά μήπως παραιτηθεί από την Αστυνομία. Ένα δύσκολο δίλημμα που ο συγγραφέας το αντιμετωπίζει με αγάπη. Τέλος, η δημοσιογράφος Εμίλια Γκαρανίτα βάζει τα δυνατά της, σπάζοντας οριστικά την ανακωχή που είχε με την επιθεωρήτρια, να γεμίσει το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας όπου εργάζεται με δικό της, καυτό ρεπορτάζ, χωρίς να ορρωδεί προ ουδενός. Θα καταφέρει να αποκαθηλώσει την Έλεν Γκρέιβς από τον θρόνο της οσιότητας και της αγιοποίησης ή θα αποτύχει παταγωδώς για άλλη μία φορά;

Ας πάμε και στο κοινωνικό κομμάτι της ιστορίας (θα γράψω κι άλλα!). Συγκλονίστηκα πραγματικά με τον τρόπο που περιγράφει ο M. J. Arlidge τις συνθήκες ανατροφής παιδιών που δεν τα θέλουν οι γονείς τους και σε ποιο σημείο αυτή η ελλιπής αγάπη και φροντίδα μπορεί να οδηγήσει τους εφήβους σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Όλοι οι γονείς που επέλεξε να σκιαγραφήσει ο συγγραφέας, η καθημερινότητα σε κάποια σπίτια, η ανάγκη συνήθως των πλούσιων γονέων να πληρώνουν μια νταντά να μεγαλώνει το παιδί τους, αδιαφορώντας ακόμη και για την επιμέλεια αυτή καθαυτή, αφήνοντάς τα στο έλεος νταντάδων που τις ενδιαφέρει μόνο το χαρτζιλίκι, είναι καταστάσεις που τις έχω ακουστά αλλά αποτυπώνονται ανάγλυφα σε αυτές τις σελίδες. Ειλικρινά, σε αυτές τις περιπτώσεις, ποιος είναι ο ένοχος, το παιδί ή ο γονιός; Και πραγματικά πόσο ανήθικο και εγκληματικό είναι το ίδιο σου το παιδί να χαρακώνεται μπροστά σου, να αυτοτραυματίζεται κι εσύ να το αντιμετωπίζεις απλώς πίνοντας λίγο παραπάνω;

Τα βιβλία με πρωταγωνίστρια την Έλεν Γκρέις δεν είναι μόνο σφιχτοδεμένα, ανατρεπτικά κείμενα, που εξελίσσουν σε ικανοποιητικό βαθμό τις σχέσεις μεταξύ των βασικών πρωταγωνιστών αλλά αναλαμβάνουν να διαλύσουν λιθαράκι το λιθαράκι κάθε ευτυχισμένη κατ’ επίφασιν οικογενειακή, κοινωνική και προσωπική στιγμή. Οι υποθέσεις που ξετυλίγονται σε κάθε βιβλίο δείχνουν μια κοινωνία που σαπίζει στο ίδιο της το τέλμα και την αδιαφορία, με θύματα πάντα τα παιδιά, είτε αυτά μεγαλώσουν και γίνουν ενήλικα μέλη της κοινωνίας είτε παρακολουθώντας κρυφά τη ζωή να περνά από το πλάι τους γεμάτα φόβο, σαδισμό και ανασφάλεια. Περιμένω με κομμένη την ανάσα το επόμενο βιβλίο της σειράς και ευγνωμονώ τις εκδόσεις Διόπτρα που ανακάλυψαν εγκαίρως αυτά τα βιβλία.

Βιβλίο Το σπίτι με τις κούκλες
Τίτλος πρωτοτύπου The doll’s house
Συγγραφέας M. J. Arlidge
Μεταφραστής Σοφία Τάπα
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η ιστορία είναι εξαιρετική και αριστοτεχνικά δοσμένη. Ξεκινάει με μια σταδιακή εκτύλιξη της υπόθεσης, η Έλεν Γκρέις και η ομάδα της αρχίζουν πάλι να ψάχνουν κοινά σημεία ταύτισης ανάμεσα σε εξαφανισμένες κοπέλες, αναζητούν πτώματα, ψάχνουν υπόπτους. Και μόλις αρχίζουν τα πράγματα να μπαίνουν στη θέση τους η εξέλιξη είναι ραγδαία και οι ανατροπές έρχονται από κει που δεν το περίμενα! Αηδίασα με το κλειστοφοβικό κελάρι της Ρούμπι. Τρόμαξα με τα ψυχολογικά προβλήματα του ενόχου. Ένιωθα τον χρόνο να τελειώνει υπερβολικά γρήγορα εις βάρος του θύματος / των θυμάτων. Συνέπασχα με τις περιπτώσεις πρώιμων εφηβικών επαναστάσεων που κάνουν κάποια κορίτσια απέναντι στην οικογένειά τους και το πώς μπορεί να καταλήξουν μερικά από αυτά.

Ως προς τους χαρακτήρες που ξέρω από προηγούμενα βιβλία της σειράς, η Έλεν Γκρέις δε φωτίζεται πλέον ως προσωπικότητα. Ο συγγραφέας απλώς τη βοήθησε να κλείσει κάποιους λογαριασμούς με το σαδομαζοχιστικό παρελθόν της ενώ εξακολουθεί να ερευνά με αγωνία τα ίχνη του ανιψιού της, ενός εφήβου που κουβαλάει μέσα του τύψεις και απέχθεια για τα εγκλήματα που είχε διαπράξει η βιολογική του μητέρα, εγκλήματα που έμαθε με τον πιο ωμό τρόπο. Μου άρεσε τρομερά η κόντρα και η αντιπαλότητα της Έλεν Γκρέις με τη διευθύντριά της, Κέρι Χάργουντ. Δύο γυναίκες που η μία κάνει τη δουλειά της ενώ η άλλη προσκολλάται στο γράμμα του νόμου και τις τυπικότητες μόνο και μόνο για να επιφέρει προσκόμματα στη δουλειά της Έλεν. Η Κέρι έχει το εξής χαρακτηριστικό: γιατί η Έλεν και όχι εγώ; Ο εγωισμός της και το μίσος της μετατρέπονται σε εμμονή, κάτι που θα την οδηγήσει στα άκρα προκειμένου να παγιδέψει και να διώξει οριστικά την Έλεν από το Σώμα και από τη ζωή της. Θα τα καταφέρει; Άλλοι φίλοι και συνεργάτες της Έλεν Γκρέις εξελίσσουν λίγο ακόμη τις ιστορίες τους και μας δίνεται η ευκαιρία να τους γνωρίσουμε λίγο καλύτερα ενώ συμπάθησα πολύ τον αστυνομικό Λόυντ και τη δύσκολη θέση στην οποία περιήλθε.

«Το σπίτι με τις κούκλες» είναι το τρίτο βιβλίο με πρωταγωνίστρια την Έλεν Γκρέις και εξισορροπεί άριστα ανάμεσα στο αστυνομικό και το κοινωνικό είδος. Η αγωνία και η ένταση δεν υπολείπονται και η ατμόσφαιρα που δημιουργείται δε θα βοηθήσει τον αναγνώστη να κοιμηθεί αν ξεκινήσει το βιβλίο βράδυ.

Βιβλίο Α μπε μπα μπλομ
Τίτλος πρωτοτύπου Eeny meeny
Συγγραφέας M. J. Arlidge
Μεταφραστής Σοφία Τάπα
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Στο Σαουθάμπτον, η μυστηριώδης, απρόσιτη, ανδροπρεπής Επιθεωρήτρια Έλεν Γκρέις βρίσκεται μπροστά σε μια δύσκολη υπόθεση: άγνωστος απάγει ζευγάρια (συντρόφους, φίλους, συνεργάτες), τους κλείνει σε υπόγεια, δυσπρόσιτα μέρη και τους αφήνει ένα όπλο με μία σφαίρα: ένας από τους δύο πρέπει να πεθάνει για να βγει ο άλλος ζωντανός. Ποιος το οργανώνει και γιατί; Πώς γνωρίζει τις συνήθειες των θυμάτων; Τυχαία η επιλογή ή υπάρχει σχέδιο καλά οργανωμένο και μαεστρικά εκτελεσμένο;

Η Επιθεωρήτρια Γκρέις είναι μια αρκετά ενδιαφέρουσα προσωπικότητα και χάρηκα που ξεφεύγει αρκετά από τα τετριμμένα. Μια γυναίκα σκληρή, άκαμπτη, δυσπρόσιτη, δεν αφήνει κανέναν να διεισδύσει στην ψυχή της, στη ζωή της, στο μυαλό της. Βρίσκει διέξοδο στον μαζοχιστικό πόνο, αγωνίζεται να κλείσει τις πληγές της παιδικής της ηλικίας και αρνείται να επιτρέψει στην καρδιά της να εμπιστευτεί άντρα. Κι όμως, η Γκρέις δεν είναι λεσβία! Μια πολύ καλά δομημένη προσωπικότητα, αληθινή, ειλικρινής και ευάλωτη. Κάνει σοβαρά λάθη στην πορεία των ερευνών, αγωνίζεται με την ομάδα της να βγάλει άκρη στις κατά συρροήν αυτές δολοφονίες αλλά παραμένει άτεγκτη. Ώσπου ανακαλύπτει ότι όλο αυτό έχει σχέση με την ίδια και ότι ο δολοφόνος τη γνωρίζει πολύ καλά κι έχει επιστρέψει για να εκδικηθεί. Η αγωνία λοιπόν κορυφώνεται, τα μυστικά αποκαλύπτονται, η ομάδα της Γκρέις έρχεται πιο κοντά στη λύση του μυστηρίου και ο αναλέητος συγγραφέας μας χαρίζει και τις θύμησες της Έλεν Γκρέις από την παιδική της ηλικία, οπότε ο πατέρας βίαζε τη μεγάλη της αδερφή.

Αυτό που με κλόνισε ήταν οι περιγραφές των θυμάτων κατά τον εγκλεισμό τους. Πώς από αξιοπρεπείς, αυτάρκεις, ολοκληρωμένοι άνθρωποι καταντούν σαρκία κάτισχνα από την πείνα και τη δίψα (δεν είναι εύκολο να αποφασίσεις αν μπορείς να σκοτώσεις ή αν θες να σκοτωθείς) ώσπου εξαθλιώνονται, τρώγοντας σκουλήκια και κατσαρίδες, τρελαμένοι από την πείνα, οπότε το ένστικτο της επιβίωσης παίρνει οριστικά πια το πηδάλιο της τύχης! Η σεμνότυφη Τζέιν Ωστεν μέσα μου λέει ότι θα μπορούσαν να λείπουν αυτές οι περιγραφές, όμως αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό κάνει πιο αληθινό και ωμό το όλο σκηνικό του μυθιστορήματος. Ο αναγνώστης έρχται στη δεινή θέση των θυμάτων που κυριολεκτικά πεθαίνουν από την πείνα. Και μόνο το γεγονός ότι σκέφτηκα τον εαυτό μου στη θέση τους με την καλύτερή μου φίλη ήταν αρκετό για να ανατριχιάσω!

Σοκαριστικές σκηνές για γερά νεύρα, οπότε καλύτερα να μην το ξεκινήσετε βράδυ!

Βιβλίο Γύρω γύρω όλοι
Τίτλος πρωτοτύπου Pope goes the weasel
Συγγραφέας M. J. Arlidge
Μεταφραστής Σοφία Τάπα
Κατηγορία Αστυνομικό μυθιστόρημα
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Επιθεωρήτρια Γκρέις είναι μια αρκετά ενδιαφέρουσα προσωπικότητα και χάρηκα που ξεφεύγει αρκετά από τα τετριμμένα. Μια γυναίκα σκληρή, άκαμπτη, δυσπρόσιτη, δεν αφήνει κανέναν να διεισδύσει στην ψυχή της, στη ζωή της, στο μυαλό της. Βρίσκει διέξοδο στον μαζοχιστικό πόνο, αγωνίζεται να κλείσει τις πληγές της παιδικής της ηλικίας και αρνείται να επιτρέψει στην καρδιά της να εμπιστευτεί άντρα. Κι όμως, η Γκρέις δεν είναι λεσβία! Μια πολύ καλά δομημένη προσωπικότητα, αληθινή, ειλικρινής και ευάλωτη. Κάνει σοβαρά λάθη στην πορεία των ερευνών, αγωνίζεται με την ομάδα της να βγάλει άκρη στις νέες κατά συρροήν δολοφονίες αλλά παραμένει άτεγκτη.

Ευτυχώς χωρίς τις υπερβολικές κατ’ εμέ φρικιαστικές σκηνές του πρώτου βιβλίου, το δεύτερο κυριολεκτικά έπαιξε με τα νεύρα μου! Ένα ανελέητο κυνήγι γάτας-ποντικού, απανωτές ανατροπές, απρόσμενες εξελίξεις και ξενύχτι! Ο συγγραφέας περιγράφει τον σκοτεινό κόσμο της νύχτας και του πληρωμένου σεξ, της κυβερνοπορνείας, της επίπλαστης ευτυχισμένης οικογένειας, ρίχνει σημαντικούς και απαραίτητους δεύτερους ρόλους στην ιστορία, εξίσου μελετημένους, που περιφέρονται γύρω από την Έλεν Γκρέις, άλλοτε βοηθώντας την και άλλοτε αποπροσανατολίζοντάς την. Μου άρεσε πολύ η διευθύντρια Χάργουντ, η νέα αφεντικίνα της Έλεν, ένας κλασικός καρεκλοκένταυρος, που με πρόσχημα τα κονδύλια που εξανεμίζονται σε μια δύσκολη υπόθεση κατά συρροήν δολοφονιών και την αναποτελεσματικότητα των υπαλλήλων της παίρνει το πάνω χέρι μόνο και μόνο για να δοξαστεί. Χωρίς εφόδια, χωρίς μυαλό, χωρίς πείρα! Μου άρεσε η αδυσώπητη δημοσιογράφος Γκαρανίτα, που δεν ορρωδούσε προ ουδενός και εκμεταλλευόταν τα πάντα για να βγάλει πρωτοσέλιδα (εδώ ο συγγραφέας την παρουσιάζει χειρότερη απ’ ό,τι στο πρώτο βιβλίο!). Μου άρεσε πάρα πολύ το κεντρικό θέμα και ο τρόπος που το προσέγγισε: γυναίκες απελπισμένες, μόνες, παγιδευμένες σε κακές σχέσεις, στα ναρκωτικά, στη φτώχεια, γίνονται πόρνες, βιάζοναι, κακοποιούνται, γεννούν παιδιά. Και υπάρχουν χιλιάδες άντρες πρόθυμοι αυτές τις γυναίκες να συνεχίσουν να τις βασανίζουν πληρώνοντάς τες για σεξ. Συγκλονιστικό κείμενο, εξαιρετική υπόθεση!

Ένα υπέροχο αστυνομικό μυθιστόρημα που φυσικά δεν πρέπει να το αρχίσετε βράδυ γιατί το ξημέρωμα θα σας σερβίρει καφέ για να αντιμετωπίσετε τη μέρα σας!

Χαρακτηριστικο απόσπασμα:

«Σ’ έναν κόσμο όπου φαινόταν να γίνεται όλο και πιο δύσκολο να κάνεις σχέσεις ουσίας με άλλους ανθρώπους -έρωτα, γάμο, οικογένεια-, ποτέ δεν ήταν ευκολότερο να βρεις παρέα επί πληρωμή» (σελ. 149).