Έλενα Δαρμή – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com Βιβλιοκριτικές Sun, 24 Jan 2021 18:20:04 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.9.8 https://www.vivliokritikes.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-black-white-computer-icons-book-png-book-icon-32x32.jpg Έλενα Δαρμή – Πανος Τουρλης https://www.vivliokritikes.com 32 32 «Μετανάστες στη δική τους γη», της Έλενας Δαρμή, εκδ. Τσουκάτου https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%b3%ce%b7-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25b5%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25ac%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b5%25cf%2582-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b7-%25ce%25b4%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25ae-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2582-%25ce%25b3%25ce%25b7-%25ce%25b4%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bc%25ce%25ae https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%b3%ce%b7-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/#respond Sun, 24 Jan 2021 18:06:16 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10893 Αυτήν τη φορά η συγγραφέας μάς γνωρίζει μια πολυμελή οικογένεια, την οποία γνώρισε την περίοδο που ενοικίαζε το μεγάλο σπίτι στην Πρίγκηπο: η μητέρα με τους τρεις γιους, ο φωτογράφος πατέρας, η μεγάλη λεύτερη αδερφή, η μικρή αδελφή με τον άντρα της και τον αδελφό του και η γιαγιά. Σίγουρα θα σας κουράσω εξιστορώντας τις ιστορίες του καθένα που εκτυλίσσονται μέσα σε αυτό το βιβλίο και δεν είναι αυτός ο σκοπός μου.

Βιβλίο Μετανάστες στη δική τους γη
Συγγραφέας Έλενα Δαρμή
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Με αφορμή αυτούς τους χαρακτήρες γνωρίζουμε την Κωνσταντινούπολη των Σεπτεμβριανών, της μειονότητας, της νησιωτικής πόλης, των κατατρεγμένων μεταναστών, την αγωνία και το φόβο των τελευταίων Ελλήνων της Πόλης. Περπατάμε στους δρόμους της Πόλης, ακούμε τοπικούς ιδιωματισμούς, μυρίζουμε την ξεγνοιασιά και την ανεμελιά του πριν αλλά και τα καμένα και τον ιδρώτα από το φόβο για το μετά. Από ένα σημείο και μετά τα μέλη της οικογένειας αρχίζουν σιγά σιγά να καταφεύγουν στην Αθήνα, όπου κι εκεί τα πράγματα είναι δύσκολα, πώς θα προσαρμοστούν, πού θα δουλέψουν, πώς θα ζήσουν με τις αισθήσεις που κουβαλάνε από την Πόλη των αρωμάτων και των χρωμάτων; Κάποια σημαντικά περιστατικά διαδραματίζονται μέσα στο πλοίο που μεταφέρει τους νησιώτες στην Κωνσταντινούπολη, οπότε η συγγραφέας μας συστήνει και αυτό το πεδίο δράσης, γνωριμιών, ρουτίνας, μονοτονίας το χειμώνα και κουτσομπολιού το καλοκαίρι.

Και σε αυτό το βιβλίο έχουμε ταξίδι, όπως στο άλλο βιβλίο της συγγραφέως, «Ακολουθώντας τον ήχο του νέι», ευτυχώς πιο σύντομο και περιεκτικό και ξεκάθαρα για λόγους αναψυχής. Προορισμός η Μαύρη Θάλασσα και ο Πόντος. Και εδώ έχουμε σύντομα και περιληπτικά ιστορικά και γεωγραφικά στοιχεία και η μικρή έκταση της ανάπαυλας από την κυρίως ιστορία ξεκουράζει αρκετά τον αναγνώστη.

Σε γενικές γραμμές είναι καλύτερο από το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως, ασχολείται με περισσότερους ανθρώπους χωρίς να μπερδεύει ή να ανακατεύει άσχημα τα περιστατικά και τα πρόσωπα, το ύφος είναι ρομαντικό και τρυφερό, με ισόποσες δόσεις χαράς και λύπης αλλά δυστυχώς με ξένισε πάρα πολύ ο μεγάλος αριθμός ορθογραφικών αυτήν τη φορά λαθών που είναι οφθαλμοφανέστατα και αποθαρρύνουν τον αναγνώστη να συνεχίσει το διάβασμα του βιβλίου (δυστυχώς την επιμέλεια την ανέλαβε η ίδια η συγγραφέας και πραγματικά αναρωτιέμαι για πολλά…). Παρ’ όλ’ αυτά το συστήνω για ένα ρομαντικό ταξίδι μακριά από την πραγματικότητα.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Έτσι άρχιζε ένα αίσθημα μέσα μου, σαν τους κύκλους που σχηματίζονται όταν πετάς κάποιο βότσαλο στη λεία επιφάνεια μιας λίμνης. Τον πρώτο καιρό μεγάλοι ακόμη οι εξωτερικοί, κλείνουν μέσα τους κι άλλους ανθρώπους, ενδιαφέροντα, αναμνήσεις, συγκρίσεις, ύστερα από λίγο μικραίνουν οι κύκλοι, μένουν έξω σωρός οι φίλοι, τ\’ αγαπημένα μικροπράγματα και τα μεγάλα. Υπάρχει πάντα ο φόβος μην κοπούν τελειωτικά οι δεσμοί και οι κύκλοι όλο σβήνουν και συγκεντρώνονται γύρω στον έναν, σχηματίζοντας μια δίνη να σε ρουφήξει» (σελ. 184).

«Όταν αγαπάς μπορείς να διεκδικείς τον χρόνο, την ελευθερία, τη μοναξιά του άλλου. Αγαπάς και εισχωρείς σιγανά σαν ένας μαύρος αίλουρος, μια σκοτεινή νύχτα στο απόρθητο κάστρο, βρίσκεις πρώτα μια μικρή θεσούλα σε μια κόκκινη βελούδινη πολυθρόνα, κάθεσαι με μαζεμένα τα μέλη και μόλις σου ανάψουν το τζάκι, σου δώσουν φαγητό, κουνιέσαι, απλώνεις τα πόδια, μεγαλώνεις και ζητάς να εισχωρήσεις σε όλα τα κλειστά δωμάτια που ήταν τέλος πάντων χρόνια τώρα για σένα ξένα, να εξερευνήσεις τις γωνίες, τα έπιπλα, τα σημειωματάρια. Χάνεις τα όρια, προσπαθείς να κυριεύσεις με βία ότι σου ξεφεύγει, γίνεσαι απαιτητικός. Ας μην ήταν ποτέ να ανάψει αυτή η φωτιά στο τζάκι» (σελ. 185-186) (ακολουθώ τη μορφή του κειμένου).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%b3%ce%b7-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/feed/ 0 «Με παραλήπτη το άγνωστο», της Έλενας Δαρμή, εκδ. Τσουκάτου https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bb%ce%ae%cf%80%cf%84%ce%b7-%ce%ac%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25b5-%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25ae%25cf%2580%25cf%2584%25ce%25b7-%25ce%25ac%25ce%25b3%25ce%25bd%25cf%2589%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25b5%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25b4%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bc%25ce%25ae https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bb%ce%ae%cf%80%cf%84%ce%b7-%ce%ac%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/#respond Sat, 16 Jan 2021 21:35:05 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=10743 Άρτεμη και Αριστοτέλης. Νέοι άνθρωποι, με όνειρα και στόχους. Συναντιούνται τυχαία σε ένα βιβλιοπωλείο της Κωνσταντινούπολης. Χωρίζουν με την υπόσχεση να ξαναβρεθούν ακριβώς σε ένα χρόνο στο ίδιο σημείο. Χωρίς τηλέφωνα, χωρίς mail. Και μέχρι τότε τι γίνεται; Η Άρτεμη πηγαίνει στη Νέα Υόρκη και διευθύνει την γκαλερί του θείου της. Αν δεν της αρέσει το κλίμα, μπορεί να μεταβεί στη Νίκαια της Κυανής Ακτής για μια άλλη γκαλερί. Ο Αριστοτέλης πηγαίνει στο Παρίσι να εργαστεί σε αρχιτεκτονικό γραφείο. Δεν παύουν να σκέφτονται ο ένας τον άλλον και η μόνη λύση που έχουν εν είδει επικοινωνίας είναι να ξεκινήσουν να γράφουν γράμματα, επιστολές που δε θα τις στείλουν ποτέ, ποτέ δε θα τις διαβάσει ο ένας ή ο άλλος, παρά μόνο όταν βρεθούν από κοντά.

Βιβλίο Με παραλήπτη το άγνωστο
Συγγραφέας Έλενα Δαρμή
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πάνω σε αυτόν τον καμβά πλέκεται μια όμορφη, μοντέρνα ιστορία και η συγγραφέας βρίσκει την ευκαιρία να μας γνωρίσει τρεις αγαπημένες πόλεις, τη Νέα Υόρκη, το Παρίσι και τη Νίκαια, μέσα από τα μάτια των ηρώων της. Πώς ζουν εκεί; Τους αρέσει; Περνάνε ωραία; Κάνουν παρέες; Προσεγγίζουν τα θέλω τους; Βαριούνται; Σκέφτεται ο ένας τον άλλον; Τελικά θα είναι πιστοί στο ραντεβού τους; Θα έχουν αλλάξει ως τότε; Θα έχουν τις ίδιες επιθυμίες;

Ίσως πειράξει κάποιους ότι μια νέα κοπέλα πάει να δουλέψει σε γκαλερί συγγενικού της προσώπου κι αν δεν της αρέσει ίσως πάει αλλού. Ναι, μακάρι οι νέοι της εποχής μας και της χώρας μας να είχαν όλοι αυτές τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες αλλά ας μην ξεχνάμε ότι διαβάζουμε μυθιστόρημα και η πένα της συγγραφέως μας πείθει για το σπάνιο και το αδύνατο. Άλλο θετικό στοιχείο του κειμένου είναι οι συχνές αναφορές σε διάφορα λογοτεχνικά έργα. Είδα να προτείνονται εμμέσως Ισίδωρος Ζουργός, Ρέα Γαλανάκη κ. ά. Οι πόλεις δίνονται με όλα τους τα χρώματα, φωτεινά και σκοτεινά, νοοτροπίες και χαρακτήρες τόσο διαφορετικοί και τόσο ασύμβατοι με την ελληνική κουλτούρα και ψυχολογία. Παρακολουθούμε τα επιτεύγματα των δυο ανθρώπων, τις μικροχαρές τους και τη μοναξιά τους. Ένα ταξιδιωτικό κείμενο που μας ξεναγεί σε ψυχές και νου, σε αισθήματα και τρόπους. Ένα διαφορετικό ρομαντικό μυθιστόρημα για ψυχές που δεν ξεχνούν και δεν ξεχνιούνται.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%bc%ce%b5-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bb%ce%ae%cf%80%cf%84%ce%b7-%ce%ac%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/feed/ 0 «Σόνια», της Έλενας Δαρμή, εκδ. Τσουκάτου https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25cf%2583%25cf%258c%25ce%25bd%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25b5%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25b4%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bc%25ce%25ae https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/#respond Mon, 04 Jan 2021 16:15:04 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=9811
H οικογένεια της γιαγιάς έμενε στην περιοχή του νησιού που μέχρι σήμερα φέρει το οικογενειακό τους όνομα. Ήταν η πλουσιότερη περιοχή, γιατί είχε ωραίες ακρογιαλιές και μικρές αμμουδερές ακτές με δασώδη ενδοχώρα. Eκεί ζούσαν ελληνικές οικογένειες αγροτών και σε κάθε μία ανήκαν αρκετά στρέμματα γης. Kαλλιεργούσαν λαχανικά, ελιές, αμύγδαλα αλλά και άνθη πολυτελείας σε κανονικά θερμοκήπια. Ένας «αμανετζής» κατέβαζε όλα αυτά τα λουλούδια που του παρέδιδαν οι διάφοροι κηπουροί στην Πόλη, στο παζάρι των λουλουδιών, στο μεζάτι, δηλαδή κανονικός πλειστηριασμός. Kαι το βράδυ, στην επιστροφή, μοίραζε τα λεφτά κρατώντας ένα ποσοστό για τον εαυτό του. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιβλίο Σόνια
Συγγραφέας Έλενα Δαρμή
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Ηλικιωμένη γυναίκα, μετά τον θάνατο του άντρα της, παρακινημένη από τη μοναξιά, νοικιάζει ένα δωμάτιο του σπιτιού της στην Πρίγκηπο σε φοιτητή. Σιγά σιγά η αμηχανία και η τυπικότητα αντικαθίστανται από μια όμορφη και τρυφερή φιλία. Ο Ο Δημήτρης και η Σόνια αφηγούνται τις ιστορίες τους ο ένας στον άλλον και ο μεν Δημήτρης βοηθά τη Σόνια να ξαναζήσει ευτυχισμένες στιγμές στο σπιτικό της που ανοίγει και για τους δικούς του φίλους, η δε Σόνια βοηθά τον Δημήτρη να γνωρίσει τον πραγματικό του εαυτό και να ανοιχτεί σε μια κοπέλα που τον αγαπά πολύ. Η παρουσία της Σόνιας στη ζωή του Δημήτρη επηρεάζει προς το καλύτερο και τη δική του ζωή αλλά και των κολλητών του φίλων. Μέσα από τις αφηγήσεις αυτές ξαναζούμε με όμορφο και νοσταλγικό τρόπο την ιστορία των Ρωμιών της Πόλης, χωρίς πολλές λεπτομέρειες και αιτιάσεις, απλώς σαν μια καθημερινή, τρυφερή και όμορφη ιστορία, με θύτες και θύματα.
]]> https://www.vivliokritikes.com/%cf%83%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/feed/ 0 «Ακολουθώντας τον ήχο του νέι», της Έλενας Δαρμή, εκδ. Τσουκάτου https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%b8%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ae%cf%87%ce%bf-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25b1%25ce%25ba%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25b8%25cf%258e%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b1%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25bf%25ce%25bd-%25ce%25ae%25cf%2587%25ce%25bf-%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25b5%25ce%25bd%25ce%25b1-%25ce%25b4%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bc%25ce%25ae https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%b8%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ae%cf%87%ce%bf-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/#respond Mon, 09 Nov 2020 19:53:55 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=8097 «Ωραία που είναι η Πόλη την άνοιξη, όταν ώρα δύσης κάθεσαι στην ευρωπαϊκή όχθη κι ατενίζεις τα φλεγόμενα παράθυρα της Χρυσούπολης στις τελευταίες αχτίδες του ήλιου, θαμμένα μεσ’ στο πράσινο, ένα τρελό πράσινο σ’ όλες τις αποχρώσεις. Στη γκρίζα πλέον θάλασσα ξεχωρίζεις τον πύργο του Λέανδρου, σα μια αλλοτινή μελωδία στη σύγχρονη μουσική των κυμάτων… Όταν πάλι βρίσκεσαι στην ανατολική όχθη είτε αντικρύζεις την Πόλη από τη θάλασσα, με τους γλάρους να θρυμματίζουν τον ορίζοντα είτε τα θαλάσσια τείχη να πλαισιώνουν τις γκρίζες σιλουέτες της Αγιά Σοφιάς και του Τοπ Καπί, σα μια μεσαιωνική γκραβούρα στον ρόδινο ουρανό της δύσης, δεν υπάρχει ωραιότερη πολιτεία. Και την ερωτεύεσαι και την αγαπάς αυτήν την Πόλη που απλώνεται νωχελικά στις δυο όχθες, αδιάφορη για τα όσα έχουν διαδραματιστεί γι’ αυτή μέσα στο χρόνο. Αν είσαι περαστικός, μένει χαραγμένη στη μνήμη σου. Μα αν έζησες εδώ σου είναι αδύνατον να ξεπεράσεις τη γοητεία της, μένεις δέσμιος και όπου κι αν πας ξαναγυρνάς πάλι πίσω» (σελ. 11, ακολουθώ τη μορφή του κειμένου).

Βιβλίο Ακολουθώντας τον ήχο του νέι
Συγγραφέας Έλενα Δαρμή
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μα τι ωραία αρχή για ένα μυθιστόρημα! Τι λυρισμός, τι συναίσθημα, τι αλήθειες πηγάζουν μέσα από αυτές τις προτάσεις! Ναι, μ’ αρέσει η Κωνσταντινούπολη, είναι από τους αγαπημένους μου προορισμούς και μου αρέσει πολύ αυτή η περιγραφή. Η συγγραφέας γράφει σε πρώτο πρόσωπο και μάλλον το κείμενο είναι αυτοβιογραφικό, μιας και η κεντρική ηρωίδα που αφηγείται την ιστορία λέγεται Έλενα.

Η Έλενα λοιπόν, που ανήκει στη μειονότητα της Πόλης, υπάλληλος σε προξενείο, με πολλές δυσκολίες στο επάγγελμά της («Ένας μουσουλμάνος γεννιέται με προνόμια και δικαιώματα, ένας χριστιανός με υποχρεώσεις», σελ. 14) γνωρίζει τη Ναλάν, μια καινούργια υπάλληλο. Η Ναλάν ερωτεύεται τον βιεννέζο Σίγφριδ που κρατείται σε φυλακή λόγω διακίνησης ναρκωτικών και πιστεύει στην αθωότητά του. Έτσι οι δυο γυναίκες δένονται με φιλία κι όταν αποκαλύπτεται ότι ο Σίγφριδ όντως είναι αθώος η Ναλάν τον ακολουθεί στη Βιέννη, όπου παντρεύονται και αποκτούν παιδί («…δυο παιδιά που πήγαιναν αναπόταμα στην καταναλωτική μας εποχή», σελ. 73). Μετά τον ξαφνικό θάνατο της κόρης τους και την απομάκρυνσή τους ο ένας από τον άλλον η Έλενα τους καλεί για ένα ταξίδι στα βάθη της Τουρκίας. Αυτό το ταξίδι θα φέρει αντιμέτωπους τον καθένα με τον εαυτό του, τον φίλο του και τον σύντροφό του, με τα όρια αντοχής και τις δυνάμεις του καθενός, θα γνωρίσουν καλύτερα την προσωπικότητά τους και το χαρακτήρα τους. Ακόμη και η Έλενα έχει στιγμές μέσα στο κείμενο που ξεχνιέται και μιλά απευθείας σε έναν άντρα που έχασε νωρίς από απερισκεψία, κι έτσι κουβαλάει έναν ανολοκλήρωτο έρωτα, μαζί και τα τραύματα και τα κενά που κάτι τέτοιο αφήνει στον καθένα. Είναι αυτό το ταξίδι η λύση τους; Θα γυρίσουν καλύτεροι άνθρωποι; Θα ξεπεράσουν τα προβλήματά τους και τα εμπόδια από αδόκητους θανάτους και ημιτελείς έρωτες;

Μπορεί να ακούγεται βαρύγδουπο και φιλοσοφικό το περιεχόμενο του βιβλίου αλλά δεν είναι, χωρίς να καταντά και αστείο βέβαια. Απλά οι εμπειρίες αυτών των τριών ανθρώπων σταλάζουν μέρα με τη μέρα μέσα από αυτό το ανακουφιστικό ταξίδι. Αυτά που ζουν, οι εικόνες που βλέπουν, οι εντυπώσεις που αποκομίζουν, ο χρόνος που περνά ανέμελα και ανέφελα, σύντομα γλυκαίνει τις αιχμές, μαλακώνει το κενό, χαράζει κάποια δειλά χαμόγελα στα πρόσωπα.

Μαζί με τις περιπέτειες των τριών ανθρώπων μαθαίνουμε και κάποια στοιχεία για κάθε πόλη και περιοχή που περνάνε, χωρίς πολλές φιοριτούρες, απλά και συνοπτικά, ακριβώς για να μην κουραστεί ο αναγνώστης. Μεταφορές και παρομοιώσεις, πλήθος καλολογικά στοιχεία, δυστυχώς όμως και αρκετά τυπογραφικά λαθάκια, συνθέτουν ένα κείμενο ανθρώπινο και ανθρωπιστικό, χαράζουν ανελέητα και ανεξίτηλα τις πορείες των ηρώων και σε καμία περίπτωση δεν σε προετοιμάζουν για το άσχημο τέλος, που κι αυτό με τη σειρά του, παρά την τραγικότητά του, είναι μια λύτρωση, μια απάντηση στις απορίες της ζωής. Η συγγραφέας καταφέρνει να δώσει ουσιαστικό περιεχόμενο και νόημα σε ένα οδοιπορικό που κάποιος άλλος θα μπορούσε να περιγράψει μονοδιάστατα και ανούσια. Ίσως σε κάποιους αυτό το ταξίδι, που είναι και το κυρίως μέρος του βιβλίου, να φανεί περιττό και να σχηματιστεί η γνώμη ότι εδώ η πλοκή κάνει κοιλιά κι ίσως και να συμφωνήσω, αν και όχι τόσο έντονα, πάντως η έλλειψη ανατροπών και πολυεπίπεδης δράσης αντιπαρέρχεται με ωραίο γράψιμο και ψυχολογική, ανθρώπινη υπόσταση και βάθος στους χαρακτήρες.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Κάθε αίσθημα είναι πολύ ιδιόμορφο και προσωπικό. Προσαρμόζεται στα πρόσωπα που το προκαλούν και έχει τις δικές του ιδιορρυθμίες. Δεν μπορείς να το εκλάβεις σαν τα σκέλη μιας εξίσωσης που περιμένει λύση και να κινηθείς εν ψυχρώ. Είναι και η στιγμή ένας πολύ δυνατός παράγοντας. Μπορεί κάτι που θα ‘ταν εφικτό σε μια άλλη τομή του χρόνου, σήμερα να παραμένει αδύνατο« (σελ. 75).

«Ένας έρωτας είναι μια ανυπέρβλητη έλξη για μια επιλογή μας που τοποθετήσαμε στο βάθρο του τέλειου και που νομίζουμε απρόσιτη« (σελ. 89).

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%b8%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ae%cf%87%ce%bf-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/feed/ 0 «Κυριακάτικο απόγευμα στην Πρίγκηπο», της Έλενας Δαρμή, εκδ. Τσουκάτου https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%b3%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25ba%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25b9%25ce%25b1%25ce%25ba%25ce%25ac%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25bf-%25ce%25b1%25cf%2580%25cf%258c%25ce%25b3%25ce%25b5%25cf%2585%25ce%25bc%25ce%25b1-%25ce%25b4%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25bc%25ce%25ae https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%b3%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/#respond Fri, 14 Aug 2020 13:33:40 +0000 https://www.vivliokritikes.com/?p=6100 Η Έλενα Δαρμή επιστρέφει στην ελληνική λογοτεχνία με ένα νοσταλγικό σουλάτσο στην αγαπημένη Πρίγκηπο. Ένα υπέροχο νησί, τόσο κοντά στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης και όμως με τους δικούς του ρυθμούς. Γεμάτη αρχοντικά, κάποια ανακαινισμένα, κάποια εγκατελειμμένα, ένα πολύβουο μελίσσι από αμαξάδες, ψαράδες, εστιάτορες και μόνιμους κατοίκους που κωφεύουν στις καλοκαιρινές τουριστικές υπερβολές των καταστηματαρχών και ανυπομονούν για τα ήρεμα φθινόπωρα και τους μοναχικούς χειμώνες. Ένα νησί τόσο κοντά στη μαγευτική Βασιλεύουσα, με την οποία συνδέεται διά θαλάσσης, κάτι που προσθέτει ένα λιθαράκι ακόμη στη μαγεία της.

Βιβλίο Κυριακάτικο απόγευμα στην Πρίγκηπο
Συγγραφέας Έλενα Δαρμή
Κατηγορία Ρομαντικό μυθιστόρημα / Κοινωνικό μυθιστόρημα
Εκδότης Τσουκάτου
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Πλούσιο το βιβλίο σε χαρακτήρες: η απομονωμένη Ερατώ, ο Μέμο που δουλεύει για το μεροκάματο ώσπου του μπαίνει στο μυαλό να ληστέψει την Ερατώ, ο Στράτος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πόλης, η νωχελική Μπίκα που γουργουρίζει όλη την ώρα, είναι μερικοί από τους χαρακτήρες που θα αγαπήσει ο αναγνώστης και θα ξεφυλλίσει τις ιστορίες τους, θα ψάλλει μαζί τους στα ξεχασμένα εκκλησάκια του νησιού, θα ταξιδέψει μαζί τους στα βάθη της Καππαδοκίας σε ένα υπέροχο παρένθετο οδοιπορικό στην αγαπημένη μου γη του Γκόρεμε.

Μια πινακοθήκη ηρώων, ένα καλειδοσκόπιο χρωμάτων, μια δυνατή γραφή, ένα ρομαντικό εξώφυλλο, είναι μερικά μόνο από τα συστατικά του ξεχωριστού αυτού βιβλίου. Έρωτες, ανισότητα, αλληλεγγύη, αναμνήσεις, θλίψη, αισιοδοξία και όχι μόνο αυτά θα κρατήσουν ζεστή συντροφιά σε όποιον επιλέξει το νέο πόνημα της συγγραφέως.

]]> https://www.vivliokritikes.com/%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%b3%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1-%ce%b4%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%ae/feed/ 0