Βιβλίο Η Χόλι γεμίζει το κόκκινο σακκίδιο 
Συγγραφέας Τζένη Κουτσοδημητροπούλου
Εικονογράφος Άρτεμις Πρόβου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Διόπτρα
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Τζένη Κουτσοδημητροπούλου με συγκίνησε πολύ με το νέο της παραμύθι για παιδιά από 4 ετών και πάνω. Δυστυχώς είμαστε σε μια εποχή που οι περισσότεροι άνθρωποι αναγκάζονται να απομακρυνθούν από την οικογενειακή εστία ή ακόμη και να ξενιτευτούν κι αυτό δημιουργεί πολλά προβλήματα στα παιδιά τους. Με αυτήν την όμορφη, γλυκιά, ανθρώπινη (κι ας μιλάμε για πιγκουίνους) ιστορία δε βρίσκουμε ξαφνικά τη λύση αλλά μαλακώνει ο πόνος του αποχωρισμού χάρη στη Χόλι, η οποία έχει μια καρδιά-μάλαμα κι αγαπάει πολύ τον μπαμπά της.

Η πιγκουινίτσα της ιστορίας μας σκαρφίζεται λοιπόν διάφορες ιδέες που καμία όμως δεν την ικανοποιεί: να του χαρίσει τα αγαπημένα της πράγματα; Αφού τα θέλει! Λουλούδια; Θα μαραθούν! Άρωμα; Θα εξατμιστεί! Τελικά τι θα στείλει μαζί του; Η λύση είναι τόσο απλή που μόνο ένα αθώο πλάσμα σαν τη Χόλι μπορεί να τη σκεφτεί και η συγγραφέας τη χρησιμοποιεί με τέτοιο τρόπο που γεφυρώνει την απόσταση μεταξύ μπαμπά και κόρης με αναπάντεχο τρόπο. Δεν κρύβω ότι δάκρυσα με το τέλος και με το πόση αγάπη υπάρχει διάχυτη σε αυτό το κείμενο.

Η εικονογράφηση της Άρτεμης Πρόβου, γεμάτη με το αχνό μπλε των πάγων, ζωντανεύει με χαρούμενο τρόπο την κοινότητα των πιγκουίνων και την καθημερινότητα της Χόλι. Οι εικόνες θυμίζουν ακουαρέλες και αποτυπώνουν με λίγες λεπτομέρειες την καθημερινότητα της Χόλι, τα παγόβουνα, το ταξίδι του μπαμπά κι όταν φτάνουμε στο γλυκόπικρο τέλος ο σουρεαλισμός αναμιγνύεται ιδανικά με την πρώτη «καληνύχτα» της Χόλι από απόσταση.

Τελικά, πόσο δύσκολο είναι να αποχωρίζεσαι τους ανθρώπους που αγαπάς και τι μπορεί να σε παρηγορήσει και να σε συντροφέψει όταν δεν τους βλέπεις πλέον καθημερινά; Τι θα βοηθήσει να μαλακώσει ο πόνος; Η Τζένη έγραψε μια πανέξυπνη, γλυκιά ιστορία που με γέμισε πρωτόγνωρα αισθήματα και λάτρεψα κάθε της σελίδα.

Βιβλίο Το ταξίδι της γραμμής
Συγγραφείς Μαρία Δασκαλάκη, Μάνος Ταμιωλάκης
Εικονογράφος Νίκος Γιαννόπουλος
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Μια γραμμή που ξεκίνησε ως σημείο αρχίζει να ψάχνει τον κόσμο γύρω της, να μεταμορφώνεται και να αλλάζει, να μαθαίνει, να δίνει και να παίρνει. Αυτό το παραμύθι είναι η ιστορία της που θα δώσει έμπνευση και αυτοπεποίθηση σε μικρούς και μεγάλους αναγνώστες. Τα παιδιά έως 8 ετών περίπου θα διασκεδάσουν και θα μάθουν βασικές έννοιες με τη γραμμή που δεν κάθεται στιγμή ακίνητη. Θα τη γνωρίσουν ως σημείο, θα την ακολουθήσουν όταν αρχίσει να απομακρύνεται, θα τη δουν να βοηθάει, θα την αγκαλιάσουν όπως κι εκείνη αγκαλιάζει όσους την έχουν ανάγκη. Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν κι αυτά να παρακολουθήσουν την ιστορία και να διαβάσουν πίσω από τις γραμμές τα βήματα για τη δική τους ανάπτυξη, εξέλιξη και ωρίμανση, μιας και η γραμμή είναι ο καθένας από μας, τα παθήματα και οι περιπέτειές της είναι και δικά μας βιώματα. Οι συγγραφείς έγραψαν ένα δισυπόστατο παραμύθι γεμάτο διαχρονικά μηνύματα και απλό λεξιλόγιο και το ταίριαξαν με την υπέροχη εικονογράφηση του Νίκου Γιαννόπουλου. Το σημείο που έγινε γραμμή και οι μεταμορφώσεις του βασίζονται κυρίως στους τόνους του μαύρου, πόσο όμορφα αλλάζουν όλα όμως όταν κάποια στιγμή φτάνουμε στο φως (και στο «φως»), μπαίνει ο ήλιος και το ουράνιο τόξο στο παιχνίδι και οι σελίδες γεμίζουν χρώματα και λάμψη! «Το ταξίδι της γραμμής» είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι ολοκλήρωσης και αυτογνωσίας που θα μάθει πολλά τους μικρούς και τους μεγάλους αναγνώστες και θα τους βοηθήσει να γνωρίσουν καλύτερα τον χαρακτήρα τους και τον κόσμο γύρω τους.

Βιβλίο Αντίο, Σμύρνη
Συγγραφέας Ιωάννα Μπαμπέτα
Εικονογράφος Άρτεμις Πρόβου
Κατηγορία Παραμύθι
Εκδότης Μίνωας
Συντάκτης: Πάνος Τουρλής

Η Ιωάννα Μπαμπέτα έγραψε μια τρυφερή ιστορία με φόντο την καταστροφή της Σμύρνης και απευθύνεται σε παιδιά από 8 ετών και πάνω. Ο Λευτέρης και ο Ασλάν μεγαλώνουν μαζί στην κοσμοπολίτικη Σμύρνη, αγνοώντας τις κοινωνικές και θρησκευτικές τους διαφορές. Η ιστορία είναι γραμμένη απλά και με πλούσιο λεξιλόγιο και ξεδιπλώνει τα βήματα που οδήγησαν στον όλεθρο του 1922, από την απελευθέρωση του 1919 ως τη σφαγή. Δεν υπάρχουν σκηνές φρίκης ούτε ανατριχιαστικές περιγραφές, μέσα από τα μάτια όμως των δύο παιδιών ξεδιπλώνονται όλες οι απορίες των αθώων αμάχων εκείνου του καιρού για την καταστροφή της πόλης. Παρ’ όλο που διάβαζα γνώριμα περιστατικά και ήξερα φυσικά το αναπόφευκτο τέλος, παρασύρθηκα από την αφήγηση και από τη δύναμη της φιλίας που διαποτίζει τις σελίδες του βιβλίου. Η εικονογράφηση της Άρτεμης Πρόβου είναι απλή και πολύχρωμη, θυμίζει έργα από νερομπογιές ενώ τα χαρακτηριστικά των προσώπων είναι αδρά, χωρίς πολλές λεπτομέρειες. Η αρχιτεκτονική της πόλης αποτυπώνεται εξίσου αφαιρετικά και γενικευμένα, με εξαίρεση την Αγία Φωτεινή και η μαύρη μέρα του ’22 αποτυπώνεται κυρίως με άφθονο μαύρο χρώμα. Το «Αντίο, Σμύρνη» είναι ένας αποχωρισμός από τα όνειρα για το μέλλον και από μια γερή φιλία, την οποία διέκοψαν συμφέροντα ανάλγητων ανθρώπων, κι όλα αυτά με φόντο την τραγική ιστορία του ελληνισμού της Μικράς Ασίας.